کد خبر: 10468 | تاریخ انتشار: ۰:۰۰:۵۷ - پنجشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۳ | ۴ نظر | |

سرانه درمان و بازتوانی معتادان در بودجه سال ۹۴

رئیس جمهور روز یکشنبه لایحه بودجه سال 94 را تقدیم مجلس کرد. در لایحه بودجه دولت به مجلس، بندی تحت عنوان برنامه درمان، بازتوانی و کاهش آسیب معتادان گنجانده شده است که جمع بودجه در نظر گرفته شده برای سال 94 در این بخش کمتر از 60 میلیارد تومان است.

این مبلغ در حالی به عنوان بودجه در نظر گرفته شده برای درمان، بازتوانی و کاهش آسیب معتادان مطرح شده است که طبق آمار رسمی در خوشبینانه ترین وضعیت دو میلیون مصرف کننده مواد مخدر در کشور وجود دارد. به عبارتی با یک حساب سرانگشتی(60 میلیارد تقسیم بر 2 میلیون) بودجه در نظر گرفته شده برای درمان و بازتوانی و کاهش آسیب هر معتاد در سال 1394 معادل 30 هزار تومان است. هزینه ای که فکر می کنم به اندازه قیمت دو گرم هروئین هم نیست!

با توجه به اینکه برنامه های درمانی- بازتوانی – و کاهش آسیب- از نظر ساختار و شکل متفاوت هستند و گروه هدف متفاوتی هم در بین افراد معتاد دنبال می کنند تجمیع این برنامه ها تحت عنوان یک بند، خود نیز حاکی از عدم تسلط و شناخت کافی تصمیم گیران و برنامه ریزان در بخش اعتیاد دارد. به عنوان یک مددکار اجتماعی این سوال به ذهن من می رسد که چطور دولت که وظیفه اصلی آن پاسخ به نیازها، دغدغه ها و نگرانی های مردم جامعه است با مسئله اعتیاد که در دو پیمایش ملی [ ارزش ها و نگرش های ایرانیان] به عنوان سومین مشکل اصلی مردم کشور بعد از بیکاری و گرانی مطرح شده است، اینگونه مواجه می شود؟

مگر غیر از این است که دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر(که وزیر کشور است) بارها و بارها از وضعیت اعتیاد و شیوع و مشکلات ناشی از آن در کشور ابراز نگرانی کرده است؟ شاید اینگونه بتوان نتیجه گرفت؛ یا وزیر کشور از قدرت لازم و رایزنی برای جلب آراء هیئت دولت در این بخش برخوردار نیست، یا برخلاف نظر مردم، مسئله اعتیاد به عنوان دغدغه جدی دولتمردان مطرح نیست.14-12-9-161443moghani

اگرچه همه ما آگاه هستیم از اینکه مسائل اقتصادی اولویت اصلی دولت است اما با این حال نیز نمی توان از توجه جدی و کافی به مسئله اعتیاد در کشور غافل شد چرا که بنا به آمار عضو کمیسیون بهداشت مجلس در سال 92، خسارت ناشی از اعتیاد‌ بالغ بر ۲۰ هزار میلیارد تومان در سال یعنی معادل کل بودجه سلامت کشور بوده است. حال سوالی که باقی می ماند این است که پس چرا باید در بودجه 94، مبلغ ناچیز 30 هزار تومان برای درمان و بازتوانی و کاهش آسیب هر فرد معتاد در نظر گرفته شود؟

وضعیت بودجه بخش پیشگیری از اعتیاد هم بهتر از بودجه درمان نیست. مبلغ در نظر گرفته شده برای این بخش در بودجه سال 94 معادل 40 میلیارد تومان در نظر گرفته شده است. بودجه ای که اگر فرض کنیم که جامعه هدف برنامه های پیشگیری از اعتیاد فقط دانش آموزان با جمعیت بیش از 12 میلیونی هستند[دانشجویان و دیگر افراد جامعه را حذف کنیم] سهم هر دانش آموز در بخش پیشگیری از اعتیاد برای سال 94 کمتر از 3500 تومان است. با این مبلغ پیشگیری برای هر دانش آموز فقط صرف یادگیری شعار کلیشه ای «پیشگیری بهتر از درمان است» خواهد شد!

با این اوصاف به نظر می رسد با توجه به بودجه در نظر گرفته شده برای بخش اعتیاد، سال 94 نیز همچون سال های گذشته شاهد اتفاق مثبت و موثری در حوزه اعتیاد نخواهیم بود.

امیر مغنی باشی*

* کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی

RelatedPost

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است


۴ دیدگاه مطلب براي " سرانه درمان و بازتوانی معتادان در بودجه سال ۹۴ " ارسال شده است.

  1. بهنام :

    یه عده صبح تا شب روی سکوی نفتی در بدترین شرایط دارن کار میکنن تا بودجه این مملکتو تامین کنن بعد بیان دو دستی خرج ادمی کنن که هیچ سودی واسه جامعه نداره؟؟؟ من حدود ۵ساله حوزه اعتیاد کار می کنم و از نزدیک با واقیعت های زندگی این افراد آشنا شدم. میتونم با قاطعیت بگم هیچکدوم سودی به حال جامعه ندارن.
    حالا همه شروع کنین منفی دادن و جواب دادن

  2. سمیرا :

    بنظر من هزینه و ریسک اعتیاد برای یک فرد در ایران خیلی پایین هست یک معتاد سربار جامعه بنظرم باید از تمامی حقوق اجتماعی محروم باشه تا افراد به این راجتی سراغ اعتیاد نرن و بهتره بجای حمایت از معتاد، فرد معتاد از خانواده و اجماع جدا شده و از خانواده وی حمایت و بازتوانی شود. بهترین حرفو رییس پلیس مواد مخدر زد که معتاد از نگاه ما مجرم است. تا کی باید پولمونو خرج یه عده ادم بی مصرف کنیم که با پای خودشون این راهو انتخاب کردن و رفتن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  3. مددکار اجتماعی در شرف گرایش به مصرف مواد :

    با سلام. مخالف هزینه کردن بودجه مملکت برای این قشر افراد که در بعضی موارد قابل درمان هستند نیستم، ولی توجه به اقشار در معرض خطر بخصوص جمعیت بیکاران تحصیل کرده اولویت دارد. تسهیلات اشتغال سازمان بهزیستی به بهبودیافتگان نمونه ای از برنامه های خوب هستش. شاهد اعطای وام های قرض الحسنه ۱۰ تا ۱۵ میلیونی به این گروه افراد بوده ام. تسهیلاتی که ۵ ساله بوده و به صورت قرض الحسنه هستن.
    من به عنوان فارغ التحصیل ارشد مددکاری و رتبه ۲ کنکور که بیکار می باشم قصد دارم به مصرف مواد پرداخته و بعد بهبود یابم تا از مزایای چنین تسهیلاتی برای راه اندازی یک شغل غیر مرتبط با رشته ام بهره ببرم. تا کی منتظر بمونم که وضعیت استخدامی ها و کار درست بشه؟! تا کی؟ از خیر کار مرتبط با رشته و استخدام دولتی گذشتم. هر روز بهتر از دیروز…!!! ببخشید بدتر از دیروز…!!!

  4. بهنام :

    من در این ۵سال خیلی هارو دیدم که فقط بخاطر همین وام رفتن سراغ اعتیاد. بعضی مسئولین با طرح هاشون بیشتر مشوق گرایش به مواد مخدر هستن

ارسال نظر


آخرین موضوعات