کد خبر: 10870 | تاریخ انتشار: 0:00:24 - یکشنبه 15 فوریه 2015 | ۷ نظر | |

در جستجوی حقوق انسانی؛ از مادرترزا تا مادر مددکاری اجتماعی ایران

کارزار رسانه ای(۷)

چه بخواهیم و چه نخواهیم حرفه مددکاری اجتماعی پیوند عمیق و غیرقابل گسستنی با امور خیریه دارد و شاید همین مسأله باعث شده است که در جامعه ما مردم به محض اینکه واژه «مددکاری» را می شنوند به یاد کمک خیریه می افتند. فعالیت خیریه ای که پشت آن هدفی نهاده بوده است و اگر توجه کنید گروه هدف اصلی این کمک های خیریه، افرادی نیازمند و بی بضاعت بوده اند. افرادی که حتی از ابتدایی ترین حقوق انسانی نیز برخوردار نبوده اند.
بدون شک یکی از مظاهر بلامنازع فعالیت خیرخواهانه در جهان مادر ترزا است. گرچه او را نمی توان به عنوان یک مددکار اجتماعی حرفه ای به حساب آورد [چرا که تحصیلات آکادمیک مددکاری اجتماعی را سپری نکرده بود] اما بدون شک او از هیچ مددکار اجتماعی، کمتر مددکار نیست.
«اگنس گونجا بویاجیو » با کمک به فقرا و کودکان در معرض آسیب یک چیز را دنبال می کرد و آن حقوق انسانی بود که این افراد از آن برخوردار نبودند. درباره او نقل شده است که «کلبه کوچکی را در منطقه فقیرنشین “موتی جهیل” کلکته برای زندگی پیدا کرد. در آن محله ی محروم و با دیدن بچه های ولگرد و تهیدست به این فکر افتاد که برای آنها مدرسه‌ای برپا کند. او می‌دانست که خواندن و نوشتن، کلید زندگی بهتر برای آنها به شمار می رود. در عین حال، این کار فرصتی به او می‌داد که اصول ابتدایی بهداشت را به آنها بیاموزد. از این رو زمین متروکی را پیدا کرد و از کسی خواست که علف های آن را بزند و سرگرم کار شد! نه میزی بود و نه صندلی و نه تخته ی سیاه! تنها شماری کودک مشتاق و آموزگاری مشتاق‌تر که با چوبی بر روی شن ها الفبا را به آنها می‌آموخت[۱]».16
در حقیقت باید بگویم که حلقه اشتراک فعالیت های خیرخواهانه با حرفه مددکاری اجتماعی، در جستجو برای حقوق انسانی نهفته است. چیزی که هم مادر ترزا و هم ستّاره فرمانفرماییان در پی آن بودند.
این روحیه در فعالیت های ستّاره فرمانفرمایان نیز هویداست. روحیه ای که سبب می شود او فعالیت های مادر ترزا را این باردر لباس دیگری و با برند مددکاری اجتماعی به مردمان سرزمین دیگری ارائه کند. مادر مددکاری اجتماعی ایران در حالی که خود از طبقه دارای جایگاه و منزلت بالای سیاسی-اجتماعی جامعه دورانش به حساب می آمد اما عمده فعالیت های خود را صرف خدمت به گروه های آسیب پذیر می کند. او برای اولین بار در ایران برنامه «تنظیم خانواده» را نیز به ‌راه انداخت و به دنبال ارتقای آموزش زنان و جلوگیری از بارداری‌های ناخواسته و زاد و ولدهای بی‌رویه در ایران بود. از دیگر اقدامات ماندگار او تاسیس «مراکز رفاه» در محله‌های فقیرنشین تهران و حاشیه تهران بود که به کودکان و خانواده‌ها کمک می‌کردند[۲]. در حقیقت سنگ بنای فعالیت های بنیانگذار مددکاری اجتماعی در ایران نیز همچون مادر ترازا و مادرترزاهای دیگر برآورده کردن نیازها و حقوق انسانی افراد بود.
آنچه که اکنون با عنوان شعار روز مددکاری اجتماعی در جهان ملاحظه می کنیم یعنی «تلاش برای دست یابی افراد به حقوق انسانی« شان، در همه فعالیت های مددکاری اجتماعی جاری و ساری است. به فراخور شرایط زمانی و مکانی، مددکاران اجتماعی در پی احقاق حقوق انسانی افراد و مراجعان خود هستند.
حقوق انسانی گاه می تواند در حد تأمین خوراک و سرپناه افراد باشد و گاه می تواند در قالب آزادی بیان و مشارکت افراد در جامعه مطرح باشد.

پی نوشت:
۱-زندگینامه مادر ترزا برگرفته از سایت http://www.rahpoo.com/?spkPath=Tereza
۲-کتاب دختری از ایران(زندگی نامه ستّاره فرمانفرماییان)

امیر مغنی باشی
کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی

RelatedPost

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است


۷ ديدگاه مطلب براي " در جستجوی حقوق انسانی؛ از مادرترزا تا مادر مددکاری اجتماعی ایران " ارسال شده است.

  1. مددکار اجتماعی اگه خدا قبول کنه گفت:

    پنجشنبه ۱۹ آبان ۱۳۸۴ – کامبیز عوض زاده دانشجوی دکترای جامعه شناسی در اوکراین

    آقای کامبیز عوض زاده چند سال قبل جهت تحصیل به اوکراین مهاجرت نموده و با وجود مشکلات زیاد در این کشور به تحصیل پرداخته است. وی در مدت اقامت در اوکراین با تلاش های شبانه روزی خود توانسته است مقاطع تحصیلی را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارد. ایشان هم اکنون در مقطع دکتری در رشته جامعه شناسی با گرایش ساختار های اجتماعی به تحصیل مشغول است و چندین مقاله نیز در رابطه با مسائل اجتماعی نوشته است.
    پایان نامه وی در خصوص سیاست های اجتماعی زنان در ایران و مقایسه آن با اوکراین وی باشد.

    دبیر انجمن دوست داران ایران پس از ملاقات با وی فعالیت های انجمن را به اطلاع ایشان رسانده و اظهار داشت : انجمن دوست داران ایران تلاش می کند تا موفقیت های ایرانیان را در گوشه و کنار جهان منعکس نموده و در نهایت از تجارب و تخصص های آنها در ایران استفاده نماید.
    دبیر انجمن همچنین بخش های مختلف سایت انجمن را به وی نشان داد.
    دکتر عوض زاده با علاقمندی زیاد از فعالیت های انجمن استقبال نموده و به عضویت انجمن دوست داران ایران در آمدند و اظهار داشتند : من نهایت سعی خودم را انجام خواهم داد تا انجمن در اوکراین فعالیت نماید.
    ببخشید برادر عوض زاده حق بدید که ما هم دچار اشتباه شدیم در مورد شما
    اگر امکان داره ایمیلتونو بزارید تا در خصوص بلایی که آقایان رییس سر رشته وحرفه اومده همفکری کنیم

  2. مددکار اجتماعی گفت:

    بسیار عالی بود جناب مغنی باشی. مستدام باد فعالیت های شما.
    متاسفانه کشورمان با این همه منابع در تامین مایحتاج اولیه اقشار آسیب پذیر مانده است… به امید تحقق این نیازهای پایه ای.
    منتظر ادامه کارزار هستیم.
    یا حق

  3. مددکار اجتماعی گفت:

    جالب بود

  4. مجتبی گفت:

    نیازمند کیست ؟ ازنظر مددکاری نیازمند کسی است که دارای مشکل میباشدوبه تنهایی ومستقل ، توانایی حل مشکل را ندارد ومددکار به او کمک میکند تا قادر ویا توانمند شود وبه طور مستقل مشکل را حل کرده ومسئولیت پذیردر مقابل خود وخانواده وجامعه گرد د .والبته بسته به توانایی انسان در طول زندگی پیش میاید که توانایی حل مشکل را به عللی از دست بدهد ودرصورت کمک مددکار مجدا توانمند گردد وخود مسولیت زندگی وزندگی در جامعه را بپذیرد . حال تعریف نیازمند ازنظر عامه مردم وبرخی مسولین می پردازیم . نیازمند کسی است که گریه میکند ، ظاهرش معلوم است کفش ندارد ، تلویزیون رنگی ندارد وپول ندارد پس نیازمند است شناسایی ان ، مشکل نیست هرکس می تواند انرا تشخیص دهدوکمک کند وهرکس که کمک کند مددکار است همان تعریفی که بسیاری از engoها دارند ومددکاری میکنند وخود را مددکار می دانند وچون مادر ترزا صد سال واندی پیش با ان شرایط ،کمک به نیازمند میکنند. وحال مددکار حرفه ای می خواهد در روند کار با مددجو کمک کند در طول مصاحبه و فرایند کمک به نیازمند مشکلات انرا گوش می کند و تاخر فرهنگی ، رشد اجتماعی ، ارزشهای انسانی واصول اخلاقی حاکم بر فرد وشرایط اقتصادی وجسمی وروانی فرد را مورد بررسی قرار می دهد ودر طول فرایند علمی مددکاری انرا در ک می کند تا درک کند کفش ولباس برای پوشاندن خود ووسایل خانه ابزار برای زندگی کردن است واموزش ودانایی برای زندگی درست است اگر قرار باشد ما نیازمند باشیم وفقیر واز دیگران فقط کمک بخواهیم ان می شود تنبلی وتن پروری که نه رسم زندگی است که گدایی وباختن زندگی است ودر شان و مقام انسانی نیست پس باید راه را پیدا کند که چگونه زندگی کند اگر تلویزیون رنگی نداشته باشد نیازمند نیست اگر کفش کهنه میرزا نوروز را بپوشد هم گدا نیست اوانسان بزرگی است که توانا وقادر است مسئول زندگی خود وخانواده وجامعه اش باشد وبه دیگران ازار نرساند وازار نبیند . حال تفاوت کجاست مددکاری وفرایند علمی ان کجا ،چند کتاب وتخصص می خواهد .زندگی بابصیرت وصدق وارد شدن وبا صدق خارج شدن ( ایه ۱۷۹ سوره اسرا از قران مجید )است ، زندگی، بخشیدن است وکار بهترین تفریح است زندگی معنای انرا پیدا کردن است شان زندگی وشان انسانیت این است .از جیب پول در اوردن ولباس وسهمیه کالا دادن کجا ودور از شان انسان بودن ، چرا .

  5. موحدی گفت:

    بسیار عالی جناب آقای مغنی باشی موفق باشی

  6. مددکاران اجتماعی گفت:

    درود بر جناب آقای مغنی باشی عزیز. پسر خوب و بی حاشیه دنیای مددکاری اجتماعی ایران.

  7. قسمت نظرات سایت خودش یه کارزاری شده گفت:

    با هم بودن رو فراموش نکنیم عزیزان. به جون هم نیافتید تو رو خدا.
    جناب عوض زاده و همه عزیزان دیگر هر یک به نحوی تجاربی دارند که میتونیم ازشون استفاده کنیم.
    یا حق

ارسال نظر


آخرین موضوعات