کد خبر: 1101 | تاریخ انتشار: ۱:۱۲:۴۶ - شنبه ۲۴ دی ۱۳۹۰ | بدون نظر | |

این معادله، یک جزء ‌مجهول دارد!

مدیر مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی روز گذشته اعلام کرد بیش از 520 هزار نفر از خدمات خط مشاوره رایگان 148 استفاده کرده‌اند و به همین میزان نیز کسانی پشت نوبت و در انتظار مشاوره رایگان مانده‌اند.

دلیل اعلام این آمار و ارقام از سوی محمد نفریه این است که مدتی است زمزمه‌هایی از حذف این خط به گوش می‌رسد.

به طوری که مسوولان مختلف بهزیستی در گفت‌وگوهای رسانه‌ای‌شان چندین بار اعلام کرده‌اند، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات از سازمان بهزیستی درخواست پرداخت هزینه دارد، در حالی که این خط رایگان در اختیار مردم قرار گرفته و بهزیستی آنقدر در بخش‌های مختلف با مشکلات مالی مواجه است که از عهده پرداخت هزینه این خط بر نمی‌آید.

خط مشاوره تلفنی 148، خطی است که برای ارائه خدمات تلفنی مشاوره و روانشناختی از سوی سازمان بهزیستی راه‌اندازی شده است و بیشتر مخاطبان آن زنان خانه‌داری هستند که منبع درآمد مشخصی ندارند و نمی‌توانند هزینه‌های سنگین خدمات مشاوره‌ای غیرتلفنی را بپردازند و به همین دلیل این خط را برای درددل و راهنمایی خواستن انتخاب کرده‌اند.

همچنین آمار‌های بهزیستی نشان می‌دهند در سال گذشته 26 هزار نفر نیز از خطوط مشاوره ده رقمی سازمان بهزیستی (خطوط مشاوره غیررایگان) خدمات مشاوره دریافت کرده‌اند.

مقایسه شمار کسانی که با خط مشاوره 148 تماس گرفته‌اند با آنها که خطوط مشاوره ده رقمی را انتخاب کرده‌اند ثابت می‌کند کم نیستند کسانی که احساس نیاز به مشاوره را درک می‌کنند، اما حتی توانایی مالی پرداخت هزینه‌ای برای مشاوره تلفنی را نیز ندارند.

معادله ساده‌ای است اما یک جزءاش مجهول و مبهم است. این‌که مردم به مشاوره نیاز دارند را می‌شود از شمار آنها که با خط 148 تماس گرفته‌اند فهمید،‌ این‌که امکانات برای ارائه خدمات مشاوره‌ای کم است نیز از تعداد پشت نوبتی‌ها پیداست، این‌که دست مردم برای پرداخت هزینه‌های مشاوره‌ای روانشناسی تنگ است یا هنوز آن را در اولویت خرج‌های خانواده نمی‌بینند هم حقیقتی آشکار است که آمار ناچیز کسانی که با خط مشاوره‌های غیر رایگان تماس گرفته‌اند اثباتش می‌کند، این‌که تاثیر نبود مشاوره‌های خانوادگی چیست را هم از آمار ترسناک طلاق که می‌گوید تقریبا از هر هفت ازدواج یکی به طلاق می‌رسد،‌ می‌شود فهمید اما ‌جزء مجهول این معادله فقط این است که چطور ممکن است کسانی چشم بر این همه حقیقت ناخوش ببندند و تصمیم بگیرند خدمتی ناچیز برای کمک به مردم را با تحت فشار گذاشتن سازمان ارائه‌دهنده خدمت یعنی بهزیستی، از مردم دریغ کنند و بعد، با شنیدن آمار‌های مختلف از قتل‌های خانوادگی و طلاق‌ها و نابسامانی‌های دیگر ، سرتکان بدهند و ابراز تاسف کنند.

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین موضوعات