کد خبر: 15046 | تاریخ انتشار: ۱۰:۵۷:۳۳ - سه شنبه ۲ خرد ۱۳۹۶ | بدون نظر | |

یادداشت/ مشکلات و چالش‌ های مددکاری اجتماعی

حرفه مددکاری یکی از ضروری ترین مشاغل برای جامعه در حال تغییر ایران است. مشکلات و مسائل پیچیده که گریبانگیر افراد، خانواده ها و گروه های مختلف در جوامع بزرگ و کوچک می شود، بسیاری از افراد را نیازمند دریافت کمک و حمایت ازجانب سازمان های رسمی و غیر رسمی می کند.

به گزارش پایگاه خبری پیشوا؛ فاطمه تات؛ کارشناس مددکاری اجتماعی نوشت: شمار روزافزون کودکان خیابانی، دختران فراری از منزل، کودکان در معرض آسیب های جسمی، روانی، جنسی، خشونت های خانگی و همسر آزاری،  بحران های روحی روانی و افسردگی، انواع اعتیاد، بیماری های صعب العلاج و بسیار پرهزینه و ده ها مشکل بزرگ و کوچک، توان حل مشکل و مقابله با مسائل را از افراد و بزرگترها و حلقه های دوستان و خانواده ها و نهاد های خیریه سلب کرده است. در این میان سازمان های یاری رسان و مددکار نظیر سازمان بهزیستی، کمیته امداد، بنیاد شهید و … با بهره گیری از مددکاران، مشاوران و روانشناسان و سایر تخصص های ذیربط می توانند باری از دوش افراد، خانواده ها و اجتماعات محلی بردارند.

ولی متاسفانه با وجود خدماتی که این صاحبان این حرفه ارائه می دهند، مشکلاتی در این حرفه وجود دارد:

الف) مشکلات آموزشی:

– برگزاری محدود همایش های مرتبط با حرفه مددکاری در ایران

– عدم بازتاب ارزش های این رشته در رسانه ها جهت معرفی آن به عنوان یک حرفه مفید برای عموم

– عدم ثبت تجربیات کاری و عدم استفاده و توجه محدود به تجربیات مددکاران دیگر

– عدم وجود ظرفیت های کافی در دانشگاه های دولتی و آزاد در مقاطع بالاتر این حرفه

– ضعف و مشکلات آموزشی در این حرفه که منجر به ناشناخته ماندن آن در ایران می شود.

ب ) مشکلات ساختاری – اداری:

– نادیده گرفتن مددکاران در تصویب بسیاری از قوانین مرتبط با این حرفه

– ورود شماری از افراد عادی و غیرمتخصص به این حرفه

– عدم پشتوانه شغلی قوی در این حرفه به دلیل نبود سازمان نظام مددکاری

– دخالت دادن محدود مددکار در حوزه مسائل اجتماعی

– ضعف مددکاری در ایران نسبت به مددکاری سایر کشورها (مددکاری اجتماعی در کشورهای دیگر دارای گرایش های متعدد و متنوع تری است.)

– عدم حمایت های لازم ازسوی دولت برای شاغلین این حرفه

– مشکلات استخدامی بسیار برای دانش آموختگان این حرفه

– به روز نبودن منابع اطلاعاتی این حرفه

ج ) مشکلات اجتماعی:

– شناخت محدود مردم از فعالیت های مددکار در جامعه

– عدم معرفی جامع و مانع حرفه مددکاری اجتماعی

– عدم درک جایگاه واقعی این حرفه از سوی برخی از مددکاران که منجر به پایین آمدن منزلت شغلی این حرفه می گردد.

– پرمخاطره بودن این حرفه (امکان سوقصد توسط مددجو)

– عدم مطالعه و پژوهش مداوم مددکار با توجه به حجم کاری بالای این حرفه که باعث شده اطلاعات در این حوزه بروز نباشد.

د ) مشکلات اقتصادی:

– کمبود بودجه اختصاصی سازمان به شاغلین و فعالان در این حرفه

– ناکافی بودن درآمد مددکار با توجه به دغدغه ی زیاد وی

– در نظر گرفتن حداقل دستمزد برای مددکار در موسسات خصوصی

– عدم امنیت شغلی و بیمه نبودن شاغلین این حرفه به خصوص در موسسات خصوصی

از آنجائیکه حقوق و مزایای ناچیزی برای این حرفه در نظر گرفته شده، اکثر افراد که به این حرفه وارد می شوند، زنان هستند که این امر منجر به برهم خوردن هرم مناسب شغلی می شود.

متاسفانه اکثر افراد به صورت تخصصی و حرفه ای این حرفه را نمی شناسند و مددکار را مساوی با دریافت کمک مالی (کمک موردی و کمک هزینه درمانی و…) می دانند.

بنابراین چنانچه این نقش ها و وظایف مددکار متناسب با شرایط روز جامعه باشد، تاثیرگذاری بیشتری در رسیدن سازمان محل کار مددکاران به اهداف از پیش تعیین شده خواهد گذاشت. به همین دلیل بازنگری مستمر در شرح وظایف کارشناسان ازجمله مددکاران اجتماعی با هدف تقویت جایگاه حرفه ای ضروری است. تعیین وظایف و انتظارات، یک طرف قضیه است و اجرای درست و دقیق آن وظایف توسط مددکار اجتماعی، طرف دیگر آن می باشد.

ایفای این وظایف مستلزم شناخت از توانایی ها و ظرفیت های این حرفه و باور به آن ها است. هرچه قدر مددکار اجتماعی در ایفای وظایف خود بهتر عمل کند، باور به این حرفه در جامعه و سازمان های مرتبط بیش تر خواهد شد.

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین موضوعات