کد خبر: 8272 | تاریخ انتشار: ۰:۰۱:۴۶ - چهارشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۲ | بدون نظر | |

آمار یازده میلیونی مجردان کشور؛ مرثیه ای برای رویای شیرین ازدواج

دکتر مصطفی اقلیما، رییس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران می گوید: حتی زنانی که مورد خیانت همسرانشان قرار گرفته اند، مادامی که وضعیت اقتصادی همسرشان طوری باشد که از عهده تامین حداقل مخارج زندگی برآید، به خاطر فرزندانشان و برای اینکه شالوده زندگی شان از هم نپاشد، با وجود نارضایتی قلبی از شرایط احساسی شان، اقدام به جدایی نمی کنند؛ اما وقتی فقر و بیکاری با خیانت همراه می شود، زندگی مشترک آنها به طلاق می انجامد.
علی اکبر محزون،رییس اداره آمار و اطلاعات جمعیت سازمان ثبت احوال فقر و مشکلات اقتصادی را از اسفبارترین علل تحولاتی می داند که در ابعاد خانواده اتفاق می افتد و منجر به طلاق می گردد. وی تأکید می کند که یکی از اصلی ترین دلایل طلاق، فقر و مشکلات مالی است.01
او که آمار طلاق را در کشور به ازای هر 100 مورد ازدواج 9/17% بر می شمارد، می افزاید: این آمار به نسبت آموزه های دینی، ملی و فرهنگی ما، آمار بالایی است.

آمار مجردانی که دست کم یک بار تجربه زندگی مشترک داشته اند
رییس اداره آمار و اطلاعات جمعیت سازمان ثبت احوال در گفت و گو باخبرنگار اجتماعی شبکه ایران می گوید: طبق آخرین سرشماری، زنان بی همسر در کشور -که دست کم یک بار تجربه ازدواج داشته اند- به دو دسته تقسیم می شوند. گروه اول، آنها که از همسر خود جدا شده اند و آمارشان بیش از 440 هزار نفر است و گروه دیگر، آنها که همسرشان فوت کرده است و تعداد شان دو میلیون و 300 هزار نفر می باشد؛ یعنی 16% طلاق در برابر 84% فوت همسر.

وی همچنین می افزاید: نکته قابل تامل این است که آمار بی همسران در اثر طلاق در سرشماری سال 85 (یک دوره قبل) 8/11% و در سرشماری سال 75 (دو دوره قبل) 6/7% بوده ؛ یعنی روند روبه افزایشی داشته است.

علی اکبر محزون ادامه می دهد: بر اساس آخرین سرشماری، مردان بی همسر در اثر طلاق 214هزار نفر و مردان بی همسر در اثر فوت 332هزار نفر هستند که به این ترتیب آمار طلاق 9/39% و آمار فوت 8/60 درصد است.
وی با اشاره به آمار طلاق که در سرشماری سال 85(یک دوره قبل) ، 9/32% و در سال 75 (دو دوره قبل) 4/19% بوده است، می افزاید :در مردان هم این روند روبه افزایش است.

مجرد قطعی کیست؟ آمار مجردان قطعی کشور چیست؟
رییس اداره ثبت احوال همچنین آمار زنان مجرد قطعی (یعنی زنانی که تا سن 50 سالگی ازدواج نکرده اند و سن ازدواج را گذرانده اند)را در سال 85(یک دوره قبل) 53 هزار نفر بر می شمارد که این آمار در آخرین سرشماری به تعداد 89هزار نفر رسیده است. یعنی 7/1% رشد داشته است.
وی مردان مجرد قطعی را نیز در سرشماری سال 85%(یک دوره قبل) 43 هزار نفر بر می شمارد که در آخرین سرشماری این رقم به شمار 62هزار نفر رسیده؛ یعنی 4/1% رشد داشته است.

آمار هرگز ازدواج نکرده ها در کشور چگونه است؟
محزون همچنین شمار خانم های هرگز ازدواج نکرده ای که در سن مناسب ازدواج قرار دارند؛ یعنی گروه سنی 15 تا 29 سال در کشور را 5 میلیون و 672 هزار نفر و شمار آقایان هرگز ازدواج نکرده ای را که در سن مناسب ازدواج، یعنی گروه سنی 20 تا 34 سال قرار دارند، 5 میلیون و 568 هزار نفر اعلام می کند که این آمار بدون احتساب جنسیت در کل کشور، به رقم 11 میلیون و 241 هزار نفر می رسد.

از آن چه گذشت و از برآیند سخنان دو مقام مسوول نامبرده و آمار رسمی کشور چنین بر می آید که فقر، به ویژه، فقر اقتصادی ریشه اصلی بسیاری از مشکلات زندگی اجتماعی بشر است و این امر، بی گمان در موضوع سر گرفتن یا نگرفتن پیوند مقدس از دواج و پدیده نا میمون طلاق، آثار جدی برجای خواهد گذاشت؛ و اینجاست که می توان به حکمت سخن پیامبر گرانقدر اسلام پی برد که فرمودند: «از هر دری که فقر وارد شود، ایمان بیرون خواهد شد.»
اما فقر فرهنگی یا شاید بهتر باشد که گفته شود بی توجهی به آموزه های والای فرهنگی که به تباه شدن ریشه های فرهنگ یک سرزمین می انجامد، همچنین کم رنگ بودن آموزش های مداوم در جامعه که همواره از بزرگترین دلایل ویرانی روابط میان فردی است، از جمله سبب های سست شدن شالوده زندگی اجتماعی در همه جوامع به شمار رود.
اما آیا به راستی هیچ راهی برای سهولت ازدواج جوانان نیست؟ آیا نمی شود وام هایی با شروع زمان بازپرداخت مثلا 3 تا 5 سال پس از آغاز زندگی مشترک به جوانان پرداخت شود تا پس از آن که زندگی شان کمی جا افتاد و قوام یافت و از وضعیت معیشتی نسبتا مناسبی برخوردار شدند، باز پرداخت اقساط آغاز شود؟ آیا نمی شود صدا و سیما به جای پرداختن به تبلیغ زندگی های مرفه بالای شهری- که تنها قشر خاص و محدودی از جامعه را در بر می گیرد- ، تصویری درست از زندگی واقعی به جوانان بدهد؟ فراز و نشیب های واقعی دنیای پس از ازدواج را به تصویر بکشد؟ و به جوانان بیاموزد که چگونه می شود با حداقل ها، یک زندگی خوب را آغاز کرد؟ یا این که در صحنه هایی از سریال های تلویزیونی که بی گمان مخاطبان خوبی هم دارد، از متخصصان و مشاوران توانای عرصه خانواده درخواست حضور کرد تا به شکل واقعی به شخصیت غیر واقعی داستان مشاوره دهند و در واقع آموزش موثر غیر مستقیم به مخاطبان گسترده رسانه ملی داد؟ آیا نمی شود وزارت بهداشت سامانه ای داشته باشد که آموزش های ضروری و مفید پیش از ازدواج و در حین زندگی مشترک را که متاسفانه جوانان ما کمتر آگاهی ای از آن ندارند، با پیامک برای آن ها بفرستد؟

اسفبار است که جوانان در آستانه ازدواج ما، حتی آنقدر آموزش ندیده اند که چگونه با همسران خود شاد باشند؟ از شیرین ترین لحظات شروع زندگی مشترک به خوبی بهره مند شوند و لذت ببرند و پایه های زندگی مشترک یک عمر خود را با بهانه جویی ها و ندانم کاری های خام سست نکنند. به راستی راهی نیست؟! بی گمان هست؛ اما مشکل این است که آن گونه که بایسته و شایسته است، موضوع فرهنگ سازی و بستر سازی اجتماعی، که مهم ترین رکن آن آموزش است، در ایران عزیز ما متصدی جدی ندارد و امید که با تدابیر دست اندرکاران عرصه های کلان تصمیم گیری کشور برای این مشکل اساسی که بسیاری از امور دیگر را متاثر از خود می گرداند، راهی پسندیده و راهکاری مناسب در نظر گرفته شود. //

RelatedPost

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است
کلمات کلیدی این خبر: ,

ارسال نظر


آخرین موضوعات