کد خبر: 8705 | تاریخ انتشار: ۰:۰۰:۳۳ - چهارشنبه ۱۴ اسف ۱۳۹۲ | بدون نظر | |

مرا هم دوست داشته باشید

چشم‎هایم را می‎بندم، طنین صدایش را می‎شنوم، زود بازشان می‎کنم اما… او نیست! جای خالی‎اش درد می‎کند. دلم تنگ است قول داده‎ام هیچ ‎وقت اشکم نریزد پس سرم را بالا می‎گیرم و به سقف خیره می‎شوم، زخمان دلم را می‎بندم؛ بی‎روح می‎خندم و لحظه‎ها را به عمرم نمی‎افزایم.nadimi (9 of 19)-2

من مرده‎ای متحرکم. چیزهایی به یاد دارم…

لالایی می‎خواند… به رویم دست می‎کشید و نوازشم می‎کرد… لبخند می‎زد و دل من نیز برایش قنج می‎رفت. روزها یک‎یک می‎رفتند و من تنها از خدا یک چیز را می‎خواستم که بتوانم هر چه زودتر مهربانیش را ببینم.

روز موعود رسید…

و حالا من متولد شدم… زنده‎باد دنیا… سلام مادر… اما… مادر چرا دیگر نمی‎خندی؟ این منم! آرزویت! رؤیایی که در وجودت پروراندی. خودت گفتی من را می‎خواهی، خودت من را از خدا خواستی.

مگر خودت نگفتی سر تا پای وجودت هر آن، منتظر دیدار من است؟ پس چه شد؟ چرا اینطور به من خیره شده‎ای؟ واقعیت من را در ظاهرم نبین، من حقیقتم.

چیزی درونم به سوی تو حرکت می‎کند، من هدیه خداوندم چرا به دیگری پیشکشم می‎کنی؟ من فقط ترا می‎خواهم. قول می‎دهم گریه نکنم… چیزی نخواهم… به خدا برادرم با من فرق دارد. شاید رنگارنگ نباشم اما رنگ ‎به رنگ هم نیستم.

خدایا! من خلأ نیستم. چرا همه به من کودک ابدی می‎گویند؟ مگر آدم نیستم؟ اگر کودک نماد پاکی است پس منی که پاکی ابدیم را چرا تلخ می‎انگارند؟!

مادر! مهم نیست اگر عشق و خیالت را با برادرم می‎پرورانی… خوش به حالش… مرا هم دوست داشتنت کافی است. قطره قطره دلتنگی‎هایم را نثارت می‎کنم و از خدا بالاتر از بهشت را آرزو دارم تا به پایت بریزم.

خدایا! توبه کردم اجازه بده بروم، آخر در نبودم اتفاقی نمی‎افتد تنها خستان مرگم، گورکن است؛ شاید اگر آدم بودم اینطور نبود!

من خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه لرستان، اسم بچه‎های ابدی را شنیده بودم، کودکانی که تا آخر عمر، زمان برایشان متوقف می‎شود خیلی دوست داشتم حداقل یکبار از نزدیک دردشان را حس کنم تا اینکه در بازدیدم از مرکز نگهداری این کودکان از نزدیک فضای حزن‎انگیز آنها را دیدم. می‎خندیدند، با زبان بی‎زبانی با تو حرف می‎زنند با تمام بی‎حسی خود، عاطفه را درک می‎کنند و جنسش را می‎شناسند.

با مسئول فنی مرکز صحبت کردم و او در جوابم گفت: مرکز توانبخشی سمر در سال 1382 تأسیس شده که به صورت خصوصی بوده و زیر نظر بهزیستی است.

لیلا پیرداده بیرانوند اضافه کرد: ظرفیت اسمی مرکز، 80 نفر است که 49 نفر در حال حاضر در آن خدمات دهی می‎شوند. 23 نفر دختر و بقیه پسر هستند. این مرکز ایزوله بوده و بچه‎های بالای 14 سال در آن نگهداری می‎شوند. خدمات توانبخشی به صورت فیزیوتراپی، کاردرمانی، مددکاری و روان‎شناسی انجام می‎گیرد.

به گفته او در این مرکز شش نفر خدمه در دو شیفت کاری، فعالیت می‎کنند و این بچه‎ها مربی ورزش و هنر نیز دارند که تشخیص رنگ‎ها، تمییز اشیا و مواردی را که نیاز است به آنها یاد می‎دهند. کارشناس بهداشت و تغذیه نیز به‎طور پیوسته سلامت این کودکان را بررسی می‎کند و پزشک نیز در هر ماه دو بار آنها را ویزیت می‎کند. تشکشان دو سال یکبار و ملحفه‎ها حداقل روزی یکبار تعویض می‎شوند.

پیرداده بیرانوند ادامه داد: متأسفانه خانواده‎هایی که بچه‎های آنها اینجا هستند از لحاظ مالی وضعیت آنچنان خوبی ندارند که بخواهند به این مرکز کمک کنند. اینجا چون خصوصی است نمی‎توانیم از بیرون کمک نقدی جذب کنیم، برای همین علی‎رغم تمام سعی پرسنل، نمی‎توان به آنها کامل رسیدگی کرد.

مسئول فنی مرکز توانبخشی سمر در ادامه صحبت‎هایش گفت: از مسئولین درخواست می‎کنیم این کودکان را دریابند چراکه آنها امانت‎های خداوندند و وسیله‎ای برای آزمون الهی.

آری آزمون الهی! از این جملات تنم لرزید، زمانی که حتی نیت‎های ما نیز در آخرت مورد بازخواست قرار می‎گیرند جوابم در پیشگاه پاک عبودیت چیست وقتی می‎پرسد امانتم را دیدی چه کردی؟

در بازگشت از این مرکز تمام طول راه به این موضوع فکر کردم که چه کاری می‎توانم انجام دهم و در آخر تنها فکر نوشتن یک گزارش به ذهنم رسید شاید تلنگری باشد برای او که قلبش با چکامه‎ای می‎لرزد و با افتادن برگی می‎شکند.

و در ادامه باید گفت «قانون جامع حمایت از حقوق معلولان، کنوانسیون، قانون آموزش‎وپرورش استثنایی و پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک، در مورد کودکان و حق و حقوق آنها الزامات زیادی وجود دارد که شامل کودکان معلول نیز می‌شود.

مسأله یکسان‎سازی فرصت‎ها و مجال‎ها برای معلولان هر روز بیش از پیش، توجه سازمان ملل متحد را به خود معطوف می‎کند و در شرایط این‎چنینی شایسته است دولتمردان ما، البته با توجه به آموزه‎های دینی، فرهنگ و تمدن غنی ما ایرانیان، پیشتاز بودن در این زمینه را ضروری بدانند و ضمن بازکردن فضاها برای حضور معلولان در جامعه، در وضع و اجرای کامل قوانین مربوط به این افراد، کمر همت ببندند.»

تهیه و تنظیم: سمیرا عزیزی

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است
کلمات کلیدی این خبر:

ارسال نظر


آخرین موضوعات